Friday, September 04, 2009

FENOMEDIALNE


Jakiś urodzaj na dziwne osoby w tivi : dzisiaj mignął mi niejaki Edi Pyrek... Nie wyobrażam sobie aby tego jegomościa ktoś nie znał ale na wszelki wypadek : facet twierdził, że do Indii można jechać mając 100 dolarów w kieszeni... napisał o tym swoim pomyśle książeczkę, która stała się ikoną mediów... to jeden z Wielkich Budyniowych Podróżników! Warszawa, a z nią cały kraj zachwycał się (bo musiał) śmiałym projektem i jakże oryginalnym budowaniem polskiego image'u : biedni ale odważni. W książeczce doczytałem się, że część opłat za podróżnika regulowały starsze panie "zapoznane" w hotelu, rzecz jasna dobrowolnie i z ochotą. Taki indyjski odpowiednik "podróży za jeden uśmiech", chyba ? Ja w tym czasie na podróż do Indii wydawałem oszczędności uciułane z 2 lat inżynierskiej pensji. Po tej fenomenalnej medialnej ( a może ukuć nowe określenie na warszawskie akcje promujące kolegów : fenomedialne!) kampanii i typowym warszawskim lansie, który przebił jak dotąd tylko jeden z WBP - pan Marek Kamiński, zapadła nieoczekiwana cisza... a może była to podróż za 100 dolarów do USA i wyrok za włóczęgostwo ? Po jakimś czasie EP mignął nam jednak jako "psychoterapeuta" ... a dzisiaj wystąpił jako "doradca polityczny". Pewnie doradza panu Napieralskiemu, coś w rodzaju "jak robić lewicę mając stu wyborców"?! Swój do swego ciągnie.
Prawie cały dzień krążyliśmy w deszczu po mieście i na koniec udało się kupić jakieś buty do biegania w sklepie, który udaje firmę Inter Sport. Miesiąc temu byliśmy w sklepach tej (ale czy tej samej?) firmy w Kirunie i Sztokholmie i jakoś tak było inaczej. Czy do Budyniowa wysyłają jakiś specjalny wioskowy towar? Czy nasi odbiorcy decydują za nas - co możemy/chcemy kupić? Czy zamawiającym budyń zalewa oczy? Do tego jeszcze jakaś naburmuszona sprzedawczyni, która ma wykonać jedynie dwie czynności : skasować i usunąć zabezpieczenia a wykonuje niestety jedną i bramka wyje na nas ! A powinna wyć na tę paniusię! Coś jest z nami nie tak... to nie Matrix - to budyń nas więzi.
Na focie : gramy i śpiewamy w ramach folklorystycznej imprezy ku zgrozie miłośników prawdziwej kultury kościelno-ludowej, wyuczonej w dowolnej tzw. profesjonalnej instytucji kultury. Nasz kacerski zespół liczył w tym momencie 5 osób ale okazało się, że przy tej ilości nawet zawodowcy wymiękają i obejmują najwyżej trzy. Za całe pięć na jednej focie pewnie by biskup skarcił?!

Thursday, September 03, 2009

Guzik-medal


Jowialny pan Guzikiewicz aka "Stoczniowiec", cieszył się jak dziecko medalem, który dostał od pana prezydenta za atakowanie premiera... Od tej pory ten medal można by nazwać : prezydencki Guzik.-medal. To znowu, jakiś pisowski prostaczek, wielce z siebie zadowolony, przebrał się za penisa i coś tam z wnętrza mamrotał i wyzywał pana Putina. Ten ostatni nie jest moim faworytem ale naciąganie na siebie atrapy penisa z napisem "Putin" jest dla mnie zbyt skomplikowanym sposobem deklarowania swej sympatii dla Kaukazu. Oglądając relację w tivi z tego żałosnego pokazu zobaczyłem także, oczyma wyobraźni rzecz jasna, jak tzw. stoczniowcy przebierają się za h...je obwieszone Guzik.medalami i nacierają na domek premiera... Toż to byłaby rewelacja i nowe rozdanie w akcjach artystycznych. Wszystko jednak przebił góralski showman, pan Kukiz swoją twórczościa zaangażowaną i komentarzami politycznymi. A podobno Rosjanie mają za złe tzw. góralom (to ci goście co im konie padają od dobrobytu...), że odesłali im niejakiego W.I. Lenina z Poronina ! Ten zarzut jest jeszcze bardziej absurdalny niż popieranie Kaukazu "ptaszkiem". Ciągłe prezentowanie w tivi ludzi emocjonalnie niestabilnych lub zwyczajnie - głupich, a nawet osób wprost deklarujących swoje miejsce w życiu bo przebranych otwarcie za penisa, jest jakąś manierą, niesmaczną i S/M ... takie lekkie wyuzdanie w strugach budyniu mentalnego... brrrr! Czekam, co na to wszystko powie/zaśpiewa/wyrapuje pan Kazik, bo musi tak zręcznie zająć stanowisko polityczne, żeby się płyty jakoś reklamowały w różnych (przecież) mediach... Pewnie dołoży wszystkim po troszeczkę...tycio, tyciunieńko, aby jakoś dotrwać do Juwenalii. Na chwilę oderwałem się od mediów masowego rażenia i uśmiałem się do łez z relacji Magdy z akcji w ramach Festiwalu Karpaty Offer na Jej blogu. Magda, dzięki!
Kot drzemie na stole obok, lody buzują gdzieś wewnątrz mnie i deszcz dalej nie pada... a szkoda, bo przypomina mi rozległe przestrzenie tundry bez guzik wartych medali, artystów zamieniających się w błaznów, chłopomaniaków i całego tego zoo. A przecież Bono powiedział kiedyś : jesteście niesamowici! Może to kwestia interpretacji ?
Na focie Alicji widnieje znak, który powinien wisieć nad studiami tivi ...

Sunday, August 30, 2009

Sierpień End


Rano już tylko 14 stopni i białe mgły od Wisły zasłaniają Tyniec i Las Wolski... Ceremonia picia porannej kawy pozwala jakoś się dobudzić i jest absolutnie niezbędna. Wczoraj cały dzień lało i zrobiliśmy sobie tzw. dzień wewnętrzny ale dzisiaj po deszczu nie pozostało ani śladu i mogliśmy swobodnie ruszyć na rowerkach do Tyńca. W Krakowie jak zwykle : afery w/Wyborcze/j ... nasz największy artysta od czasów Matejki (i taki sam dziadowski jak on) pan profesor (ASP) Dźwigaj wciska jakiś nowy i wielki (gabarytowo) kit w postaci kolejnej zgarbionej postaci w powiewającej szacie. Tym razem będzie to podobno nasz bohater Kukliński i zastąpi on pomnik ulubieńca górali z Poronina czyli W.I.Lenina w Nowej Hucie. Na miejscu gości z Huty, ustawiałbym już worki z piaskiem na Placu Centralnym. Nie wiem czy ASP w Krakowie ma dalej tą piękną stronę internetową ale jak jest z Matejką to pewnie sam pan profesor (ASP, nie zapominajmy...) zaprojektował. Balon przeszkadza, hotel przeszkadza ale dzieła jedynego i niezastąpionego w Krakowie rzeźbiarza nie przeszkadzają - gratuluję architektom miejskim wyczucia! Oby się tym Kuklińskim ze spiżu ktoś nie podźwignął !? Prawdopodobnie redakcja Gazety W. chce w ten sposób odwrócić uwagę od nowego mostu przez Wisłę i plaży, którymi tak się cieszyliśmy wspólnie z dzielnymi dziennikarzami jakie 2-3 lata temu...
Staram się jakoś oderwać od spraw festiwalowych i post.fest. ale słabo mi to idzie i tylko czujność A. oraz dzieł0 geniuszu Salvadora Dali ("Dziennik geniusza"... genialny!) ratuje mnie od totalnego owładnięcia problemami kariery (najczęściej) innych ludzi. Wiele z opisywanych przez Dalego sytuacji tyczy się nie tylko jego życia. Są w Dzienniku... fragmenty, które pasują jak ulał do przeżywanych przez nas, np.: " Gala pierwsza mnie ostrzegła, że wśród surrealistów spotkam się z równie nieprzychylnym nastawieniem jak gdzie indziej i że w gruncie rzeczy - wszyscy oni mają mentalność mieszczańską. Moją siłą - przewidywała - będzie trzymanie się na dystans, jeśli chodzi o wszelkie prądy artystyczne i literackie".
Jedyna (ale istotna!) różnica polega na tym, że mentalność mieszczańska miesza się w Polsce z liczniejszą, chłopską i w wyniku tego powstaje zadziwiająca obfitość budyniu mentalnego. Gdyby dało się tym budyniem palić bylibyśmy drugim Kuwejtem!
Stoczniowcy się już zmęczyli w namiotach pod domem premiera i ogłosili swoje zwycięstwo! Gratulujemy! To pięknie tak zwyciężać i zwyciężać. Najwyraźniej chcą Guzik a nie stocznię.
A na tej focie, którą Bogdan wykonał z pomocą "rybiego oka" widać Longital, Janka Kubka i Karpaty Magiczne prywatnie...

Friday, August 28, 2009

Poranny melodyjny PostFest.


Podoba mi się idea Post.Fest 'u. Jak wiele innych genialnych idei i naprawdę dobrych pomysłów dotyczących Festiwalu, które oscylują wokół założeń "festiwalu permanentnego" jest całkowicie pomijana i niezrozumiana. Niestety, fale budyniu bezrozumnie "zawiadywane" przez gości z wąsami o specjalnym wyglądzie, oscylującym wokół przedstawicieli PSL -u lub/i tzw. "stoczniowców", zalewają wszelkie iskierki innowacyjności w tym kraju. Wczoraj wspomniałem o projekcie pt. Monografie instrumentów karpackich ale nie dodałem, że wielomiesięczna praca, subtelne sieci wpływów i podsycania entuzjazmu, spora kasa na realizację, energia włożona w organizację itd. itd. (nie wspominając o prostocie pomysłu, który mimo tego, nie był się pojawił od 60 lat) o mało nie rozbiła się o pana z wąsami, który nie wpuścił realizatora nagrań ze sprzętem studyjnym do sali gdzie zaplanowano nagrania... Dzięki łasce okazanej nam przez panów z wąsami udało się jednak Gerardowi Widmerowi ze Szwajcarii, zaprezentować własne techniki gry na fujarze pasterskiej ze Słowacji, nam je zarejestrować, a Bogdanowi utrwalić (!) na matrycy mojej lustrzanki...
Już wypiłem pierwszą poranną kawkę i staram się jakoś sprytnie wywinąć z budyniowych macek jakie w Nowym Sączu oplatają mnie nieuchronnie... i powoli się udaje! Ten stan błogości i odstępowania budyniowej powodzi od naszej "Wieży", dobrze ilustruje cytat z Salvadora Dali : " Wydając po przebudzeniu bardzo długie, ale to bardzo długie i - powiedzmy sobie szczerze - melodyjne pierdnięcie, przypomniałem sobie Michała z Montaigne. Autor ten informuje, że słynnym pierdzielem był święty Augustyn, który potrafił wygrywać całe kompozycje".
Słowacy mają na ten stan błogiego zawieszenia troszkę bardziej stonowane określenie : kaszlem na to ! Kilka małych frontów obronionych, coś przemycone, ktoś z kimś się poznał, ktoś się skonfrontował, nie było pupilków mediów....a że jazda obowiązkowa w postaci zespołów pieśni i tańca i dominacja smutnych wąsów : na to - wygrywam, powiedzmy sobie szczerze, długo i melodyjnie...
Nasz dobry znajomy i autor wielu okładek naszych płyt, plakatów i grafik - Tomasz Bereziński stał się ostatnio sławny w NYC za sprawą biegania (jogging) po trasach wyznaczających kontury zwierząt... To całkowicie abstrakcyjne postępowanie wzbudziło zainteresowanie i Tomek trafił na łamy gazetki, na łamy której to gazetki każdy chciałby trafić... Gdyby pozostał w rodzinnym Nowym Sączu to pan redaktor Fioletowy Nos zrobiłby Mu fotkę swoim służbowym "compactem" i podpisałby : "Nowy Sącz stał się światową stolicą biegania"...albo " Trasy do biegania w naddunajeckim grodzie magnesem dla turystów z całego świata" lub sakramentalne : " barwny korowód biegaczy przeciągnął ulicami miasta" a Tomek mógłby - co najwyżej - melodyjnie i - powiedzmy sobie szczerze - naprawdę długo...

Thursday, August 27, 2009

PostFest.


Tym kryptonimem zapełniam ostatnio rubryczkę : "temat" w korespondencji e-mailowej... Niby jest "po" Festiwalu, koncerty wybrzmiały, teatry się wysuszyły po sobotniej ulewie, plastycy coś tam kombinują ...ten czas nawet lubię bo uczenie się w ten sposób sprawia mi frajdę ale - co dość charakterystyczne dla naszych czasów i naszego stylu życia - jest jednocześnie "w trakcie" i "przed". Już pracujemy nad wydawnictwami o projekcie " Andy Warhol Come Back!", którego częścią była akcja "Wózek Warhola" i niezwykle udanym projekcie pt. Monografie instrumentów karpackich. Zebranie w jednym miejscu takich muzyków i osobowości jak : Gerard Widmer, Michal Smetanka, Józef Broda, świetni muzycy huculscy (Kostiuk!)... to już był sukces ale entuzjazm muzyków przelany w zarejestrowaną muzykę...to pierwsza klasa. A jeszcze na koniec zagraliśmy karpackie jamsession z kontrabasistą... z Wiednia. Na focie widać jak wielkie wzruszenie ogarniało niektórych słuchaczy tego wydarzenia i z jaką nabożną czcią chwytali przesłanie niektórych muzyków. Oj działo się, działo!
A w poniedziałek, poza rozwożeniem sprzętu i odprowadzaniem na lotnisko Gerarda (1/2 Naturton'u) dzień zakończyliśmy bardzo przyjemnie, gadając z Maren i Rudim w przerwach nieoficjalnego koncertu Longital w zaprzyjaźnionym klubie na Kazimierzu.
Strona Festiwalu zapełnia się powoli dokumentacją koncertów, akcji i spektakli i warto tam zajrzeć od czasu do czasu... bo wkrótce krakowska edycja Festiwalu w Muzeum -manggha- !
Ale Festiwal to dla nas projekt poboczny i "robimy swoje" : Ania kończy miksować nagrania z wyprawy w tundrę na osobną płytkę, ja zamykam wreszcie projekt Cybertotem (a raczej chcę go powtórnie otworzyć z pomocą nowego CD) - nagrania jakie nadeszły od bardzo różnych muzyków są wyśmienite i zdecydowaliśmy się wreszcie na wydanie nowej płyty Karpat Magicznych z wybranych starannie nagrań w Sopatowcu. Jesień zapowiada się pracowicie...
Wczoraj, na światowej premierze filmu o Janosiku, która odbyła się w ...Nowym Sączu, pan Marszałek Leszek Zegzda powiedział : "udało się uratować Janosika przed Warszawą"... oklaskom nie było końca... Ale odwetem tivi był wyrok : milczenie! A tak poważnie : gdyby ta premiera odbywała się w Warszawie (ale też w Zakopanem...), materiałom w tivi nie byłoby końca, no powiedzcie czy nie? To jak mamy lubić Kongresówkę? My już uruchomiliśmy swoją prekursorską ; The Magic Carpathians TV...
Na koniec tego wpisu jeszcze info o fajnej gazecie (wreszcie!) pt. Zew Północy (napotkaliśmy w Empiku i piszemy tam już o wejściu na Kebnekaise) i cytat z antybudyniowej książki Salvadora Dali pod bezpretensjonalnym tytułem "Dziennik geniusza". Dali opowiada, że : "Federico Garcia Lorca... oświadczył, że : wąsy są stałym elementem tragicznym ludzkiej twarzy". Dali postanawia, że : " moje wąsy nie będą przygnębiające, katastroficzne, przytłoczone muzyką wagnerowską i mgłami. Nie! Będą wysmukłe, imperialistyczne, ultraracjonalistyczne, strzelające ku niebu niczym mistycyzm wertykalny, niczym struktury pionowe hiszpańskich związków zawodowych"...

Thursday, August 20, 2009

Terror-Eyes Balloons...


Jesteśmy w samym oku cyklonu festiwalowego... jak to w oku : chwila złowieszczej ciszy nim runie na nas cała wirująca masa. Dobry czas na praktykę uważności i pracę z emocjami. Maile i telefony dostarczają nam kolejnych zadań, problemów logistycznych, odkryć i przewidywalnych zaskoczeń : perkusiści bez perkusji, artyści bez (własnej) sztuki, rodzaje prądu w gniazdkach na PKP, szukanie poroża jelenia... to łatwizna.
Biuro festiwalowe pojawiło się nam w domu... ale to też nie zaskoczenie specjalne. Ania rozmawia na przemian po słowacku, angielsku i niemiecku, ja załatwiam perkusję i zgadujemy czy pociąg z Wiednia dojedzie zgodnie z rozkładem czy jak zwykle?! Wczoraj po najdziwniejszej konferencji prasowej w Nowym Sączu (nikt nie zadał nawet jednego pytania a jeden młody facio pilnujący nastawionej sztywno kamery, roześmiał się nerwowo na moje oświadczenie na temat sceny muzycznej....) w jakiej uczestniczyłem, wsiadłem do autobusu do Krakowa, potem na Alejach do 292 na lotnisko i tam z Anią odebraliśmy Willego i Gerarda (Naturton)... Potem miły spacer, kolacja z widokiem na Wawel i Kazimierz... rozmowy o projekcie muzycznym w Katmandu, o parkach muzycznych i miejscach do koncertowania, o muzyce, o życiu .... odbudynianie totalne! Gassio! Wielkie dzięki!
Na focie balon do odstraszania ptaków od upraw rolnych i ogrodowych... Ale jaka nazwa! To jest patent z USA i fota pochodzi z katalogu ogrodniczego... no, a w KRK imigrantom amerykańskim przeszkadza biały, miły : sweet-moon baloon! Niech nie przesadzają z krytyką bo sprowadzimy ich patent : terror-eyes baloon!
Kraków w ciepły, sierpniowy wieczór jest naprawdę oki!

Sunday, August 16, 2009

Robota, robota...


Kilka ostatnich dni było kolejnym testem na cierpliwość i wytrzymałość. Oczywiście jest mi łatwiej ... bo mam kondycję. To trafne stwierdzenie zawsze dodaje mi sił i jest mi jeszcze łatwiej... W przeciągu tygodnia pracowałem w Starym Sączu jako ekspert od Natury 2000, w Nowym Sączu jako organizator festiwalu sztuki, w Krakowie jako ekspert od parków krajobrazowych, na Sopatowcu jako bajarz etnobotaniczny i tubylczy przewodnik.... a w domu jako teoretyk sztuki i publicysta (napisałem teksty do pism : Fragile oraz Glissando plus wywiad dla Dzikiego Życia) i spec od logistyki. W krótkich przerwach na relaks tivi raczyła mnie jakimiś cienkimi opowieściami o protestach czterech gości z wąsami, którym nie podobała się Madonna. Byli to wyznawcy Czarnej Madonny - ale ta biała to według nich satanistka? Ja się już gubię? TVN schodzi na psy i zastanawiam się czy stacja nie zmieniła właściciela? Mędrki dziennikarskie puszczały budyniowego pawia za pawiem, wypowiadając się surowo o Madonnie, a na koniec rozczarowanie, że Królowa pogardziła aż (!) 1 arem naszej pięknej budyniowej ziemi. A nasi rolnicy jak zwykle tacy hojni... No i jak widzę gościa od Arki Noego, który ma jakąś obsesję na punkcie bycia ojcem, mężem i zawiadowcą wielodzietnej rodziny (powtórzył to w jednym wywiadzie z dziesięć razy!) a zaraz po nim redaktora Leszczyńskiego z mentalnymi dredami mimo obowiązującego w medialnej awangardzie niby-irokezika - to mi bańki nosem z irytacji wylatują. I jeszcze ten Kozyra z Radia Zorro ... Jezu słodki , wszyscy oni są przeświadczeniu, że my wierzymy, że tworzą jakąś alternatywę artystyczną, trwają w kontrkulturze i promują niezależność Niestety ta ich kontrkultura polega na nagłaśnianiu informacji o tym, że Marysia P. aka Awaria podłożyła głos pod słonia Trąbalskiego...
I w tej bieganinie i medialnych irytacjach nagle pojawiły się dwa światełka w tunelu. Jedno to DODA ! Do fanklubu się nie zapiszę ale byłem Jej wdzięczny za wdeptanie w ziemię pary prostaków z TVN, którzy dali się wywieść w pole jak dzieciaki... Paniusia redaktorka nawet nie wiedziała kiedy została wystawiona. Wydawało się jej zapewne, że jak jest brzydsza od DODY to musi być automatycznie od niej mądrzejasza, a tu nie... kobieta nie ma farta. Po zakończeniu rozmowy cieniutkie redaktorostwo sobie dworowało : he, he, Doda nie wie kto napisał Biblię.... no jasne, parka dziennikarskich spryciuli to co innego - wie! Jestem załamany, że TVN tak uparcie dąży do jakiejś rozróby religijno- światopoglądowej w tym udręczonym grzechem pierworodnym kraju, której wyraźnie chce jedynie poza nimi czterech gości obciążonych wąsami.
Drugie światełko w budyniowej pustyni to świetna dyskusja gości od street artu po wykładzie Ani, w ramach pierwszej festiwalowej imprezy w Nowym Sączu. Nie dość, że przyszli ekipą to jeszcze nie dali sobie w kaszę dmuchać... Po tych wszystkich akcjach podszytych środowiskowymi gierkami kuratorów, dawców funduszy i budyniowych układach jakie wyzierają zza każdego artystycznego (?) działania taka dyskusja gości, którzy robią coś naprawdę i ich twarde stawianie sprawy było jak łyk zimej wody na pustyni. No i tak - dość monotematycznie - te ostatnie dni wyglądają. Festiwal zbliża się szybko i mimo zmęczenia cieszę się na kilka spotkań i akcji. Niestety budyń jest gorszy od mazutu, który dawniej prześladował plażowiczów - przywiera nie tylko do stóp ale także do mózgów i trudno go zmyć lub rozpuścić. Nie mogę też nie odnotować, że Bono na Wembley powiedział do publiczności : jesteście wspaniali! Zdrajca jeden.... ale jak pomaga chłopina światu, jak pomaga... Urobiony po pachy!

Sunday, August 09, 2009

FESTIWAL


Finiszujemy z przygotowaniami do Festiwalu Karpaty Offer. Trochę nas już przygina ogrom pracy i odpowiedzialności - widać to chyba na fotografii autorstwa Bogdana. Nikt, kto nie pracował nad tego typu imprezą, nie wie ile wymaga pracy i uporu. Ale program wygląda interesująco i udało się uzyskać (w programie... bo co się wydarzy? tego nikt nie wie) znośny balans pomiędzy wakacjami, sztuką, eksperymentem a rozrywką. Dla mnie ważna jest realizacja kolektywnych projektów jak ; Wózek Warhola czy Monografie instrumentów karpackich. Po roku od naszej akcji ze street artem w Nowym Sączu, zgłosił się do nas, zakonspirowany dotąd, świetny grafficiarz i coś będzie się działo. Duża impreza daje też możliwość odzyskania na jakiś czas przestrzeni publicznej, a zaczyna mnie już męczyć ustępowanie jakimś zbudyniowanym mędrkom z sojuszu biznesowo-chłopskiego. Możliwe, że Festiwal skończy się wraz z pieniędzmi na jego realizację ale to nic nie zmienia i alternatywa w postaci Bono albo Kravitza przebranego za lajkonika napawa mnie niesmakiem ale i wolą sypania piasku w tryby. A swoją drogą czy jesteśmy aż takimi budyniami, że cieszymy się tym, że Bono powiedział publiczności : jesteście niesamowici! A co miał powiedzieć, może : kicham na Was ale dziwnie pociąga mnie honorarium, za które wygłoszę kilka komunałów o głodzie na świecie? Bono - dobry pan i obrońca biedaków - na każdym festynie, oto plan naprawy świata. W trakcie pracy nad założeniami Festiwalu i zabiegami aby je jakoś sensownie realizować bez prowincjonalych przymusów, pojawiła się myśl, że oto już teraz bawimy się dobrze i o to chodzi. I nic się więcej nie musi stać...do czasu przejęcia imprezy przez Krakowskie Biuro Festiwalowe. Bo bez KBF podobno nawet nie będzie wolno nastroić w Krakowie gitary !
Saamowie (ustaliliśmy z A., że od teraz będziemy konsekwentnie trzymali się pisowni Saamowie - bo tak ustalono w tłumaczeniu pierwszej książki saamskiego pisarza jaka ukazała się w Polsce; Ailo Gaup "Podróż na dźwiękach szamańskiego bębna" o której już wiele razy pisałem ) i renifery wcale nie schodzą na dalszy plan ; czytamy, oglądamy filmy i słuchamy muzyki z tundry. Pewnie ruszymy też znowu na Północ... może jeszcze dalej bo wiemy już więcej, mamy saamski nóż i zasmakowaliśmy w malinie arktycznej. Póki co, na otarcie łez tęsknoty, wybraliśmy się do....IKEA. Mieliśmy nadzieję, że w wyniku rozpowszechnionej krytyki i wybitnej w Budyniowie dbałości o oryginalność i niepowtarzalność mieszkań - nikogo tam nie będzie! Ale widać, że wielu ludzi nie rozumie potrzeby kupowania kiepski kopii mebli z IKEA za potrójną cenę w sklepach dobrych, bo Budyniowe...
Media doniosły, że w Częstochowie nieznani (?) sprawcy okradli sklep zoologiczny z pająków, węży i jaszczurek. Nurtuje mnie pytanie skąd mieli nietoperze ? Bo podstępni czarodzieje potrzebują pająków, węży, jaszczurek i także nietoperzy dla swych celów. I jacy oni "nieznani" - niedawno widziałem ich w tivi : wyciągali z kotła wielki telefon komórkowy pokryty jeszcze wyraźnymi łuskami... Zaprawdę to genialny pomysł ! bulgotało z kotła.
I jeszcze jedno, blog jest chroniony przez zastrzeżenie części praw autorskich - kochani redaktorzy i redaktorki lanserskich magazynów : nie traktujcie go jak darmowej ściągi dla "waszych" "odkryć" - budzio!

Sunday, August 02, 2009

TUNDRA SOUNDWALK 2


To fota jako uzupełnienie wcześniejszego wpisu...

TUNDRA SOUNDWALK


Kiedy pakowaliśmy się na trekking po tundrze, jasne było, że będziemy rejestrować brzmienie otoczenia. Zaczęło się dość tradycyjnie od zarejestrowania (ZOOM - Handy Recorder H2) komunikatów w samolocie do Kiruny. Ale po zobaczeniu gdzie jesteśmy, już w drugim dniu wędrówki Ania zaproponowała podejście kreatywne : skupi się na górskich potokach, rzekach, ciekach i źródłach. Tundra składa się ze skał, niskiej zieleni i wody, a ta ostatnia jest dość specjalną odmianą H2O i jestem przekonany, że ma mocne właściwości energetyzujące (cokolwiek by miało to oznaczać...).
Przekraczaliśmy dziesiątki potoków, rzeczek i rozlewisk. Nad dużymi wisiały mosty na stalowych linach (także bardzo gadatliwe) ale większość przechodzi się ot tak, jak kto potrafi. Wiele głosów ptaków było związanych wprost z rozlewiskami i kamieńcami rzecznymi i zostały zanotowane jako część krajobrazu tundry. Specjalny wyjątek w tym systemie było zarejestrowanie dźwięków samskiego instrumentu fadno. To prosty klarnet wykonywany z łodygi liściowej arcydzięgla z pomocą jedynie noża. Nauczyłem się go przygotowywać w ciągu 2-3 minut ! Nie mogłem nie zagrać na fadno w jego ojczyźnie! Ale to był mały wyjątek... reszta to woda. Uzbierało się tych nagrań naprawdę dużo (blisko 2 GB) i są całkowicie niezwykłe : od fragmentów noise do subtelnych, koronkowo - kroplistych.
Soundwalk jest ciekawym doświadczeniem i ja sam zrealizowałem go klasycznie tj. badając brzmienia własnymi uszami. Ciekawe było porównywanie tego co słyszałem / odczuwałem jako dźwięki otoczenia z tym co Ania zarejestrowała, dokonując wyboru i "zbliżenia" jak podczas fotografowania. I tak jak odkrywamy na fotografiach szczegóły dopiero w domu, to i w tym wypadku okazuje się, że z nagraniem wody "zabrało" się wiele innych interesujących brzmień. Także szybka decyzja, że rejestrować (dokonywać wyboru) będzie jedna osoba daje do myślenia. Nie ma jednej tundry i jednego obrazu (także dźwiękowego) bycia w niej a na soundwalk zabiera nas zazwyczaj jedna osoba, gdyż tylko taka decyzja pozwala na uniknięcie chaosu w relacji. To fascynujące jak w takich momentach czuje się, że sami stwarzamy świat i jak jest on jednocześnie niepowtarzalny.
Nasz stary magnetofon DAT : DA-R100 CASIO, nie ma już sprawnego zasilania w terenie i przeszedł na działania stacjonarne ( a uważam, że nic doskonalszego dotąd nie wymyślono) ale ten testowany ZOOM jest fantastyczny w terenie i dzięki karcie pamięci w praktyce "nie do zdarcia" w sensie pojemności. Zobaczymy jakie wyniki da zastosowanie ZOOM plus MAC ....
Tak więc szykuje się na jesień interesujące wydawnictwo.
Podałem te techniczne parametry aby odpowiedzieć na liczne dociekania wielu zainteresowanych. Część z nich ciągle upatruje w sprzęcie źródeł "sukcesu" ale ja pozostaję old-schoolowy i wiem, że sprzęt to fajna sprawa (dziękujemy Ci Mirku drogi! za całą pomoc i cierpliwość...) ale technika soundwalk'u i tego co nazwałem "creative field recordings"
( w książeczce Queen of Snow - Winter Carpathians Soundtaste, WFR 016/2007 gdzie także zastosowałem uczciwsze niż "soundscapes"- określenie : "soundtaste" ) dobitnie pokazuje, że decydująca jest osoba dokonująca wyboru i kreująca tym samym nagranie. Tak jest przy rejestracji sprzętem ZOOM czy DAT i tak samo było kiedy miałem w kieszeni dyktafon SONY na "zwykłe" kasety... I to jest poważny problem (pomijając, ba!, fundamentalną różnicę pomiędzy zapisem cyfrowym a analogowym...ale to na inną książke...) polegający na nieuchronnie indywidualnym podejściu do "niby" obiektywnie zachodzących zjawisk ale... innego wyjścia nie ma. Fizjologia słyszenia potwierdza, że część tego co odczuwamy jako słyszenie otoczenia jest produkowane przez nasz mózg i subtelne konstrukcje naszego aparatu słuchowego. Każda choroba lub zastosowanie używek tłumi to słyszenie/współbrzmienie i dlatego na ironiczne uwagi na temat mojej abstynencji, typu : "umrzesz zdrowszy", zawsze mam jedną odpowiedź : tego chcę, bo przynajmniej teraz czuję, że żyję i gdzie żyję. To jak z faktem fizjologicznym, że nasz mózg wytwarza substancje typu opiatowego jako naturalny składnik naszego życia i postrzegania a przyjmując opiaty z zewnątrz niszczymy ten mechanizm i dlatego pojawia się głód narkotyczny, którego zdrowi ludzie nie czują... bo mają stałe dostawy. I nie wińcie mnie za ew. próby rozszerzenia zakazu posiadania mózgu przez aktywistów PiS-u na ludzi poza tą partią, bo "ludzkie" opiaty to fakt medyczny i nie jestem jego odkrywcą.
Tak więc zapomnijcie o jakimś rejestrowaniu dźwięków otoczenia jako o obiektywnym przekazywaniu jego kształtu. Do momentu gdzie chodzi jeszcze o brzmienie tramwaju i syreny plus zgiełku ulicy (?) lub Dzwon Zygmunta - dla celów oczarowania popierających (oczywiście!) eksperymenty artystyczne tzw. animatorów kultury/zleceniodawców - to o.k. ale dalej to już naprawdę nie działa.
Miałem z tym właśnie problem, nagrywanie i wykorzystywanie "sampli" stało się zbyt łatwe, zbyt mechaniczne i zbyt "ozdobne" wobec tego co naprawdę zawiera. Dlatego w ramach samoleczenia nie nagrywam już od jakiegoś czasu i staram się powrócić do słuchania i badania granic tego co indywidualne i tego co kompromisowo "wspólne". Moje podejście do tego co słyszy/odczuwa A. jest przepełnione zaufaniem i ciekawością oraz niezmierzonym marginesem na wszelkie "wybryki" ale nie jestem jedynym słuchaczem/odbiorcą i w chwili publikacji wydawnictwa sprawy się komplikują. Już teraz fotografie z tundry można oglądać z przypisaniem do mapy (!) na : picasaweb.google.com/anna.nacher i tak samo opracujemy pliki nagraniowe. Będziecie mogli sprawdzić brzmienie i krajobraz ?!
Dlatego, polecam i zapowiadam raczej "soundtaste" tundry z naszego trekkingu niż "prawdę" o trudnych do ogarnięcia przestrzeniach "beyond the Arctic Circle".

Saturday, August 01, 2009

Kebnekaise - szczyt Szwecji !


Najwyższy szczyt Szwecji i jeden z najwyższych w Górach Skandynawskich jest bardzo dziwną i trudną górą. Wysokość podawana jest różnie bo lodowiec na kopule szczytowej topi się i daje to różne odczyty - zawsze coś około 2100 m n.p.m. Wydaje się, że to niewiele bo w Tatrach mamy wyższe a w Pirynie i Rile (Bułgaria) wchodzi się na blisko 3000 tys. metrów bez wielkiego trudu i niebezpieczeństw. Torong La w Nepalu zmusiła mnie do przekroczenia 5 tysięcy metrów... i żyję.
Gebnegasi (Szwedzi nazywają ją Kebnekaise) jednak nie jest górą łatwą. Są dwie główne drogi wejścia : dostępna trekkingowo i krótsza ale wymagająca sprzętu i obecności przewodnika. My wyszliśmy tą dłuższą i bez pomocy przewodnika ale dostaliśmy w kość całkiem solidnie. Na kopule szczytowej mieliśmy świetne widoki ale było bardzo wietrzno i zimno. Zobaczyliśmy prawdopodobnie masyw Sarek i ... klamka zapadła co do celu następnej wyprawy poza krąg polarny...
Nasz przyjaciel ze Stockholmu opowiadał nam później, że mieliśmy szczęście, bo był na szczycie czterokrotnie i niczego poza mgłą nie widział...
Na focie Ania na tle szczytu tej pięknej góry.

FLAGA SAMÓW !


To niech trochę ta flaga powiewa i na moim blogu...

KRAJ-OBRAZ


Przeglądamy foty z Sapmi i jeszcze coś pokażę bo obraz-kraju jest właśnie taki jak kraj-obraz. W piśmie operującym ideogramami słowo krajobraz jest złożone z symbolu wody i symbolu góry. I jest niewiele miejsc tak dobrze odpowiadających temu zapisowi jak tundra. No i sposób bycia także taki. Czysto, chłodno, odpowiedzialnie i z szacunkiem dla otoczenia.
Ostatnia żywa, szamańska kultura Europy radzi sobie całkiem nieźle ale jest też niezwykle powściągliwa. Flaga Samów powiewa w wielu miejscach i bębny (typu goavvdis) osiągają cenę - po przeliczeniu- od 2 do 6 i więcej ...tysięcy złotych. Ale jak się latami je odbierało Samom i paliło w imię religii "miłości i pokoju" to niech teraz kosztują. Ale to nie są proste sprawy i już raczej nigdy nie będą...
Zapomniałem napisać jak ciekawie się wędruje i biwakuje kiedy słońce nigdy nie zachodzi... jaka ulga ! Nie są potrzebne te koszmarne "czołówki" na głowie, które zawsze wyglądają jakby naciągnąć na głowę stare majtki lub szelki z ozdoba w postaci choinkowej lampki na czole... i nie giną ręczniki w mroku nocy, nie musimy się czołgać w mokrej trawie i ciemnościach w poszukiwaniu łyżki, która gdzieś tu leżała. Wiele z fotek pokazanych na picasie była robiona w "nocy" i nie zorientujecie się wcale, które to! Można też bez problemu iść 24 godziny...
O wyprawie i naszych doświadczeniach i przemyśleniach napiszę chyba osobno - coś w formie notesu z podróży, może do nagrań strumieni?
Część fotek jest już dostępna na : picasaweb.google.com/anna.nacher

ABISKO - NIKKALUOKTA + Kebnekaise


Trekking życia, porównywalny jedynie ze spacerami po Himalajach ... Co tu pisać? Już lotnisko w Kirunie dało nam do myślenia, wyglądało jak plan filmowy serialu Przystanek Alaska. Potem było już tylko fantastycznie : pusto, zimno, zacinający deszcz i renifery... od czasu do czasu żerdzie po namiotach lavvo lub same lavvo albo zimowe ziemianki Samów i niesamowite kolory spowijane mgłą. Przeszliśmy tak pieszo około 130 km przez tundrę szlakiem nazwanym Kungsleden z ostrym wypadem na najwyższy szczyt Szwecji - Kabnekaise (Gebnegaisi - nazwa Samów), który okazał się jakimś cholernym twardzielem. Ale i my jesteśmy uparci więc zakładany czas 12-14 godzin przejścia skróciliśmy do 10 godzin ... bo Ania spieszyła się do sauny. A sauna w górach to nie sranie w banie dla nowobogackich ale coś zupełnie innego, jak się dajemy głupim cwaniakom oszukiwać w tej Bolandzie!
Zrobiliśmy 1000 fotek i trudno to ogarnąć. Spaliśmy w naszym maleńkim namiocie szturmowym i gotowaliśmy na gazie z butli ale to co pamiętać będziemy zawsze to : woda. Zapach i smak wody z tundry zasilanej topniejącymi lodowcami jest całkowicie rewelacyjny. Wiele ze spraw Samów (Lapończyków) wyjaśniło się nam bardziej ale pojawiły się też nowe pytania.
Nie do pogardzenia był także brak budyniowej nacji (ani jednego ! przez cały czas! a jak już w książkach wpisów w schroniskach coś było to Polacy z ... Danii) i jeden jedyny Czech na koniec trekkingu. Sposób uprawiania turystyki i ekologiczne nawyki Szwedów powodują, że to co nasi gminni wodzowie nazywają turystyką i ekologią jawi się jak smarki wiszące u nosa pijanego postpegieerowca... i tyle o tym.
Ale powrót jak zwykle był bolesny bo po 1,5 godzinnym locie z Kiruny do Stockholmu i takim samym czasie przelotu ze Stockholmu do Krakowa ... czekały nas blisko dwie godziny transferu z Balic na Osiedle Europejskie ! Bo autobus, bo bagaż, bo coś tam i bo budyń się rozlał szeroką falą. Siedzę teraz i pracuję nad Festiwalem Karpaty Offer i tekstami do Fragile i Glissando... za kilka dni jeszcze warsztat na Sopatowcu i pierwsza festiwalowa impreza promująca 14 sierpnia... więc znowu jakiś śmierdzący leń będzie się naśmiewał z naszej "nadaktywności".
Do Sapmi (Laponii) jeszcze wrócę ale teraz musi się to jakoś poukładać. Ania nagrała bardzo interesujący -sound walk- w czasie naszego trekkingu oparty o brzmienia kolejnych strumieni, które przekraczaliśmy. No i dziękuję za życzliwość wszystkim Stallo, o których pisałem przed wyjazdem!!! W ostatni dzień bycia w tundrze ( a jest to inny sposób bycia niż w mieście) dostaliśmy szansę podziękowania duchom Sapmi i zrobiliśmy to chyba wprawnie?!

TUNDRA2009

Posted by Picasa

Monday, July 13, 2009

BEYOND the ARCTIC CIRCLE 2009


Ziemia Samów : SAPMI, ale też : Lappland, Lapland, Laponie, Lapponia, Laponia, Laponsko, Lappfold.... W zeszłym roku, w lutym, byliśmy w Jokkmokk za kręgiem polarnym i już wiedzieliśmy, że wrócimy na ziemie Samów następnego roku... Po jesiennym rekonesansie A. w Kanadzie i rozpoznaniu sytuacji Inuitów trudno się nam doczekać lotu do Kiruny. W planie jest zwiedzenie Abisco National Park z górą Njulla w ramach aklimatyzacji i właściwy trekking do Kebnekaise (2117 m n.m.p.), najwyższej góry na terytorium Szwecji. To letnie, tundrowe pastwiska reniferów i miejsce gdzie Samowie zakładają na lato kilka obozowisk.
Program mamy bogaty a czasu mało - jest jak zwykle i dlatego przygotowywałem się mocno (też jak zwykle) do tego co możemy tam zobaczyć, usłyszeć i poczuć. Idealny czas dla nas, uchodzących za nadaktywnych : słońce nie zachodzi i dzień trwa całą dobę... Podobno jest tam mało ludzi (!) i to już brzmi pociągająco, a tundra pełna jest życia : niedźwiedzi, wilków, lisów polarnych, łosi ale też - rosomaków, rysi i lemingów. Do tego renifery (zwane przez Inuitów karibu) ale naprawdę ekscytująco brzmi nazwa : sójka złowroga ! To ptak wielkości naszej sójki i nazywany bywa też sójką syberyjską... ale czemu z ł o w r o g a ?! Aż ciary po plecach chodzą...
Wreszcie wyjaśni się sprawa fadno i paska, dwóch instrumentów, tradycyjnie budowanych z arcydzięgla, może spotkamy bębny goavddis, może usłyszymy joik ? ale z pewnością nie zabraknie nam vidda - pustkowi tundry. Na trasie jest jedna (być może więcej, ale o tym nic jeszcze nie wiemy) saivo czyli : święta góra Samów i mam nadzieje, że stallo (złośliwa istota) nie będzie nam robić kłopotów ?! Będziemy ją o to prosili !
Na spotkanie noaidi - szamana, raczej nie liczę, bo to raczej zawsze wygląda tak, że to szaman nas spotkał i dopiero po jakimś czasie uświadamiamy sobie, że takie spotkanie się odbyło. Wiem, wiem - wystarczy kupić jesienią bilecik na klubową noc szamanów ... ale co można na to powiedzieć ? Chyba takim gwarowym wzruszeniem ramion : "ajuści"!
Dla kogoś będącego tak blisko z Naturą jak my, tereny Sapmi wydają się "ziemią obiecaną" i mamy nadzieje na swobodne sound walking bez przymusu nagrania sójki złowrogiej... ale raczej z nadzieją, że joik się nam samym przytrafi.
W Szwecji odkryto najstarsze, żyjące drzewa na świecie i są to świerki syberyjskie, których wiek ocenia się na blisko 10 000 lat !
A parę lat temu zaczęło się tak niewiennie : od koncertu na dachu Kultur Huset w Sztokholmie !

Friday, July 10, 2009

KARPATY OFFER 2 - lista wykonawców


Plecaki już się wietrzą, próbne foty nowym Nikonem D90 (!) zrobione i wyjazd do Sapmi (Laponii) lada moment... więc kilka dni przed oficjalną informacją na stronie Festiwalu podaje listę wykonawców :
Teatr Snów (legenda teatrów ulicznych), Bouhty a Loutky z Czech (spektakl pt. Tybet - 18 października 2009 w - manggha-), Maureen Rahmann (D/A) czyli "one woman show", Site Specific Action i akcja Wózek Warhola, Krystyna Andrzejewska-Marek (rzeźba ceramiczna - raku, ASP w Gdańsku), Monika Drożyńska m.innymi z akcją - Adam, FotoLodówka Bogdana Kiwaka, wystawa fotografii organicznej M.Styczyńskiego&B.Kiwaka, ElectroMoon (vj PL/H), Funclore (dj), zagrają : Lublau, Long Ital, Kolovrat ze Słowacji w ramach pierwszej części cyklu Sl'nko Records prezentuje... karpacki avant pop, Józef Broda, Vsevolod Sadik z zespołem (młodzi Huculi), dr Michal Smetanka z unikalnymi instrumentami pasterskimi z okolic Levoczy (SK), NATURTON (szwajcarskie duo - Willi Grimm na didjeridu i Gerard Widmer na fujarze detwiańskiej !!! pierwszy raz zaprosiłem Ich do Polski w 1996 roku ! ), Janek Kubek (tabla, tabla tarang solo i z Karpatami Magicznymi), Accomplice Affair z gitarowym ambientem, Ładni Ludzie z coverami na głos, baterie bębnów i gitarę basową, Karpaty Magiczne.
Dla ciała (ale i dla ducha!) przybędzie Putovna Cajovnia (Wędrowna Herbaciarnia ze Słowacji), a dla dzieci i młodzieży oraz luźniejszych dorosłych : Karpacka Offlimpiada Artystyczna zorganizowana przez Adventure Build.
Wykonamy też reanimację idei letniego kina w postaci DRAKULIADY wg pomysłu dr Anny Taszyckiej i ekipy kina MCK Sokół ... do tego zrealizujemy kilka bardziej długofalowych projektów : Monografie instrumentów karpackich czyli wydawnictwo płytowe i broszury oraz dvd z pierwszej porcji kanonicznych instrumentów Karpat : fujara detwiańska, gajdica, bęben huculski, trąby pasterskie, koncovki, pistialy, dvojnice, dudy ... i pewnie jeszcze inne.
Będzie też wydawnictwo dokumentujące projekt pt. Andy Come Back! czyli dvd z relacją z kwietniowej podróży studialnej na wschodnią Słowację (A.Nacher/M.Broda/B.Kiwak/M.Styczyński), konstrukcji obiektu pt. Wózek Warhola oraz akcji artystycznej podczas Festiwalu. Zaprojektowaliśmy specjalne okładeczki do zbierania wydawnictw festiwalowych, z których będzie można tworzyć własne edycje wg. skłonności, upodobań czyli lgnięcia...
Festiwal odbędzie się zasadniczo w dniach 21 - 22 - 23 sierpnia w Nowym Sączu : duża scena na Rynku, kino w pobliżu ruin zamku nad Dunajcem, sale Małopolskiego Ośrodka Kultury Sokół oraz miejsce rewelacyjne : Miasteczko Galicyjskie !!! przy wyjeździe z N.Sącza w stronę Grybowa-Gorlic. ALE : będą dodatkowo dwie inne sceny Festiwalu : w Zakliczynie (miasteczko na trasie Kraków-Tarnów) oraz pod unikalna wieżą ratuszową w Bieczu !
We wrześniu rozpoczynamy nowy cykl festiwalowy studialną wyprawą do Rumunii (w 2010 będzie to jeden z silniejszych akcentów Festiwalu), a podsumowujemy edycję 2009 ,wieczorem w krakowskim Muzeum -MANGGHA- 18 października 2009 roku - gdzie zobaczyć będzie można dvd z wypraw studialnych, Wózek Warhola, Teatr Bouhty a Loutky, Karpaty Magiczne z przyjaciółmi i wystawę fotografii organicznej oraz pewnie jeszcze kilka rzeczy.
Po wielu doświadczeniach i obserwacjach, zaproponowaliśmy kłączową ideę "festiwalu permanentnego", złożonego z wielu warstw, otwartego na tzw. "zwykłego widza/słuchacza/uczestnika" (co zawsze odróżniało KM od sekciarskich, zamkniętych i arogancko "elitarnych" koncepcji widywanych na scenie muzycznej) i kryjącego wiele ziaren przeznaczonych do własnej uprawy. Karpaty są strefą takiej właśnie kultury i mając świadomość ciągłego "konstruowania" tradycji ,nie uciekamy od tego. Warto podkreślić, że na Festiwalu Karpaty Offer szanujemy publiczność i nie wprowadzamy jakiegoś filtru na "prowincję" i dlatego pokażemy sztukę współczesną i "tradycyjną" obok siebie i bez cenzury. Mapa STREET ARTU w Nowym Sączu, którą opracowaliśmy w ramach prologu do Festiwalu w 2008 roku wyprzedziła wielu "oblatanych" kuratorów od sztuki w "przestrzeni publicznej miasta"...
Festiwal organizuje Instytut Europa Karpat przy MCK Sokół w Nowym Sączu i partyzancka grupka do tworzenia Tymczasowych Autonomicznych Stref w Kulturze.
Może więc warto się przyłączyć?! Strona Festiwalu jest w powolnej budowie ale za kilka dni zaczną się pojawiać szczegółowe informacje...I zanim przylepicie nam łatkę "folk" przyjmijcie do wiadomości, że galicyjskie miasteczka mają po 700 lat praw miejskich i w tamtych czasach to Wars i Sawa opalali się na golaska na złotych łachach wiślanych w nieprzebytych puszczach...
Te informacje są nieoficjalne i dotyczą Fetiwalu w 2009 roku i nie oznacza to, że jesteśmy na stałe przypisani do tych pomysłów... Jak już pisałem wiele razy - Strefy Autonomiczne są z natury / taktyki : Tymczasowe.

Sunday, July 05, 2009

KONCERTY, KONCERTY


Wczoraj otarliśmy się o nieporozumienie...ale udało się wrócić przed 23 do domu i zjeść jeszcze całkiem dobrego arbuza. Film Jerzego Ridana obronił się na dużym ekranie i postawił nas w większej "gotowości bojowej" niż wcześniejsze granie w pełnym słońcu i otoczeniu (całkiem sympatycznego) jarmarku... Trochę byliśmy rozczarowani, że autor filmu nie zechciał się ujawnic i najprawdopodobniej także nie wysłuchał naszej muzycznej ilustracji. To pewnie taki styl, tak jak brak tytułu, zakończenia i wszelkich śladów produkcji. Ten brak zakończenia wykorzystaliśmy i dodaliśmy (na tle pustego ekranu) dźwięk indyjskiej tampury - aby zasygnalizować, że historia tego miejsca toczy się nadal i nosi aktualnie nazwisko Mittal... Ta historia nie jest wcale mniej filmowa ale oby się nie okazało, że filmować się chciało jedynie socjalistyczne historie?! Czyż nie byłaby filmowym przebojem sztuczna krowa, którą można było doić podczas Jarmarku Mogilskiego ... co potwierdzane było wydaniem specjalnego certyfikatu. Ustawić sztuczną krowę we wsi Mogiła ... to przykład ironii dziejów ? Po nas ratowali jarmarczny feeling rock-folkowy zespół Psio Crew. W składzie tej ekipy , wypatrzyłem dawnego znajomego, jeszcze z czasów Wapienicy i Ośrodka Głębokiej Ekologii (Deep Ecology) oraz pamiętnych, pierwszych grań KM w 1998 roku... Trochę powspominaliśmy i wysłuchaliśmy kilku historii z budyniowego szołbiznesu. Aż się (nawet mnie) wierzyć nie chce, że to taka "popelina"!
A. prowadziła dzisiaj (!) warsztat w Jastrzębiu Zdroju .... i właśnie wraca do domu. Ja miałem poprowadzić dzisiaj warsztat etnobotaniczny ale ...nie poprowadziłem z przyczyn zawodowych. Zawiedzionych przepraszam!
Czeka nas jeszcze jeden koncert w Krakowie, w najbliższą środe. To będzie początek cyklu 4 lipcowych koncertów, które wykonają 4 bardzo różne składy. Cykl pt. "Nieuchwytne dźwięki - z bliska", zaproponowała redaktorka świetnego pisma Fragile i odbędą się one w Śródmiejskim Ośrodku Kultury przy ul.Mikołajskiej 2. Ten adres mam w pamięci, bo graliśmy tam z Atmanem wiele razy i tam też powstała pierwsza i całkiem udana realizacja tv. Dla dobra programu musieliśmy kilka razy powtarzać wejście po schodach, do sali koncertowej i to w pełnym rynsztunku : z plecakami, bębnami, gitarami i tysiącem innych intrygujących przedmiotów. Przed godziną skończyłem oglądać nagranie video z naszego czerwcowego koncertu w Eszewerii i jakoś mi się te dwa obrazy "sklastrowały". I dochodzę do wniosku, że niezależnie od zachowania mediów mamy zawsze sporą grupę zainteresowanych i myślących po naszej stronie. Konsekwentne uchylanie się od wchodzenia w koterie i etykietowania tego co robimy, działa i partyzantka w kulturze sprawdza się całkiem nieźle. Tym razem w ŚOK-u mamy pokazać mniej znane instrumenty... to całkiem relaksujące zajęcie na lipiec.
Na fotce wykonanej przez Bogdana widać, że "przybyli dwaj królowie" i jednym z nich była kobieta... To mój przyczynek do tego usilnego obwoływania nowego święta narodowego i dnia wolnego od pracy.... nie dość, że jednym z Trzech Króli mogła być kobieta, to jeszcze są sugestie, że to byli mędrcy albo nawet magowie!? I po co panu Kropiwnickiemu kłopoty?

Thursday, July 02, 2009

SZTUKA ODDOLNA (bezkuratorowa)


A. wróciła z Holandii. Oczywiście nie obyło się bez gwałtownej dekompresji w postaci sparingu z Bardzo Ważnym Bileterem z IC... ale budyń ma swoje prawa. Jutro w góry ... i w sobotę do Nowej Huty powalczyć trochę z imprezą masową. Konkurencja duża bo Festiwal Kultury Żydowskiej i sobota ... ale tym razem to nie my jesteśmy odpowiedzialni za frekwencję. Odwiedziłem znowu kanciapki tych strasznych Guerrilerros oraz budowniczych generatorów .... a tam srebrny wózek ! Czym bardziej abstrakcyjne akcje tym bardziej mi się to podoba. Zauważyłem w tych ciemnych labiryntach coś jeszcze bardziej odjechanego od srebrnego wózka (to podobno oryginalny wózek dziecięcy z Mikovej na Słowacji.... gdyby Odriej Warchola nie uciekł przez Polskę do Ameryki i nie dołączyła do niego żona - Julia Zawadzka, to by pewnie Andy Warhol urodził się w Mikovej i tam zbierał felgi na drodze... a wcześniej bujał by się w tym wózku) i to była winylowa płyta z naklejką "maca"...

Monday, June 29, 2009

WSPOMNIENIA

A. biega teraz po Amsterdamie i zbiera siły przed jutrzejszym konferencyjnym wystąpieniem... To specjalnie spreparowana fota z Hagi i ciekawego miejsca wysuniętego ostro w Morze Północne. Ten wysoki gość to niejaki Tomek J. występujący czasem pod pseudo FUNKLORE...

KARPATY OFFER 1


Pod tym - kolejno numerowanym - tytułem, postaram się relacjonować pracę nad nieco "innym" festiwalem. Uczono mnie, że krytykować bez próby pokazania alternatywy jest zbyt łatwo ! Będę więc uczciwie pokazywał kompromisy (oj, bolą!) i sprytne obejścia, kluczenia i wielkie sukcesy....?
Festiwal miał swój początek w postaci trzech dni Prologu w 2008 roku. W 2009 będzie to 3 dni w trzech miejscach (małe miasteczka galicyjskie : Nowy Sącz, Biecz, Zakliczyn) w sierpniu i jeden wieczór w Krakowie, w październiku. Wpisy na tym blogu dotyczące Warhola, Hasiora i kilka innych dotyczyło pracy nad tym Festiwalem. Bo na "teraz" odnosimy się do WARHOLA - HASIORA - WITKACEGO - NIKIFORA. Nie jest łatwo (w Karpatach nigdy łatwo nie było...) ale to eksperyment i badanie granic zdolności do kompromisu...i czy kompromis ma/jaki sens?
Praca nad Festiwalem jest dobrym uzupełnieniem naszego projektu z 1998 roku, który miał pełną nazwę : "ZAGINIONA PRZESTRZEŃ - KARPATY MAGICZNE".
Tym razem bezpośrednio borykamy się z "kulturą popularną"- z jej mentalnymi uwarunkowaniami historycznymi i ekologicznymi oraz barierami politycznymi.
Emilio Ambasz powiedział o swojej pracy to, co świetnie nadaje się do powiedzenia o naszej : " ...To akt mitotwórczy. W architekturze interesują mnie rytuały i ceremonie trwające całą dobę... W mojej pracy szukam trzech podstawowych etapów : stanu narodzin, stanu zakochania i umierania". Swoją drogą, historia percepcji twórczości Ambasza jest jakaś taka znajoma...

JARMARK MOGILSKI



Kultury bliskie przyrodzie wiedzą, że : " sfera moralna nie dotyczy tylko ludzi... inne gatunki i krajobraz są jej częścią." (społeczności plemienne Wik i Aranda)
Ciągle myślę o tych zgwałconych, tegorocznych Wiankach... tym razem w kontekście relacji z odwiecznych czerwcowo/lipcowych wezbrań czyli tzw. powodzi. Rytuał puszczania ognistych wianków miał tu pewne znaczenie, także przypominające o cyklach Natury. Nie bójmy się sięgnąć głębiej, bo przecież bardzo "zależy nam na naszej tożsamości" ? "Dzisiejsze społeczeństwa zachodnie ani nie rozumieją natury, ani nie odprawiają obrzędów rytualnych. Ziemię traktują zaś jak otwarty rachunek bankowy".
To co nam zaproponowało KBF zamiast Wianków, pasuje jak ulał do opinii, że : " odzyskanie niepodległości przez część państw Europy Wschodniej /.../ okazało się tylko karykaturą modelu cywilizacji Zachodu". I w tym kontekście wydaje się niezwykle interesujące, że Teatr Łaźnia Nowa, działający na terenie / na rzecz Nowej Huty potrafi odwołać się do istotnych i ważnych dla miejscowej społeczności treści organizując coś - na oko - tak banalnego, jak Jarmark Mogilski ! Pod Wawelem i nad matką rzek się nie dało ... a w Nowej Hucie się uda? To byłoby pośmiewisko z "wielkiej promocji Krakowa" w postaci zorganizowania anty-ekologicznej, nadętej i archaicznej mentalnie imprezki w postaci "koncertu gwiazd". To na to tylko stać 1000-letni Kraków?
Pracując nad muzyką do filmu o budowie Nowej Huty ( Bartosz lubi czasem trochę poćwiczyć naszą kreatywność... ej lubi!) dostałem mocną lekcję pokory. Bo w Nowej Hucie będziemy celebrować łączność z otoczeniem i to - zobaczcie sami na mapkę Jarmarku - na planie (mitycznej) jabłoni !
ArtBoom dowiódł, ze ekologia jest jakaś wstydliwa, że jest ale jakoś tak brakuje rozmachu i zdecydowania, bo " postmodernistyczna filozofia pomija paradygmaty ekologii i ich wpływ na język i psychologię" ? To zaszło tak daleko, że dokopywać się naszych związków z otoczeniem będziemy w Nowej Hucie ? Coś w tym jest przekornego?
I tak nasza osobista "guerrilla gardening" nabiera ciekawego charakteru. Obok prezentacji zapomnianych instrumentów i koncertu, mamy także stworzyć ścieżkę dźwiękową do obrazów pokazujących jak z wsi Mogiła powstała Nowa Huta. A obrazy te mają ogromną siłę i niejednoznaczność zwalającą z nóg. Ale takie propozycje są interesujące najbardziej i pokazują różnice w podejściu do kreatywności, jak -konsekwentnie używając języka architektury na styku z ekologią - pomiędzy "architekturą-ogrodem a architekturą w ogrodzie".
Emanacja bez-myśli Krakowskiego Biura Festiwalowego w postaci tzw. "Wianków", była jak architektura w ogrodzie, udająca architekturę - ogród. Wiem, niejasne i ludzie tego nie zrozumieją... czyżby ?
Po sobotnich muzycznych akcjach, w niedzielę mam przeprowadzić warsztat etnobotaniczny... To jest dopiero wyzwanie! I to właśnie kręci...
Cytaty pochodzą z "Zielonej architektury" Jamesa Wines z 2000 roku, wydanego w Polsce w 2008 roku.

Sunday, June 28, 2009

WARHOL's BABY-CARRIAGE


Ostatnie stany pogodowe działały na mnie trochę spowalniająco. Burze, deszcze od samego rana i to słabe światło, jakby już słońce wysiadało... Ale pomogły mi relacje tv z festiwalu TOP trendy. Człowiek wie już po kilku minutach takiej relacji, co spływa budyniem od czubka głowy po duże paluchy u nóg. Moja faworytka Patrycja M. po fantastycznym show (prawie) u boku Kravitza wyznacza nowe horyzonty muzyki rozrywkowej...i idzie jak burza ! Pewnie szykuje się duecik z Muńkiem i może nawet p. Krawczykiem? Topowe jest też (niezmiennie od czasów przedwojennych) kantatowe, bogoojczyźniane zawodzenie w modyfikacji p. Rubika i knajackie bełkoty niejakiego Czesława (który) Śpiewa. W dzieciństwie oglądałem serial pt. "Koń, który mówi" i jakoś mi się to zawsze przypomina kiedy usłyszę, że ten sympatyczny uchodźca ze Szwecji (chyba?) czyli p. Czesław - śpiewa. Gość pewnie usłyszał, że u nas każdy, kto przyjedzie z Zachodu robi szybko "wielką" karierę i co się dziwić , że śpiewa bez opamiętania. Zawsze to zdrowsze niż zbieranie pomidorów we Włoszech pod czujnym okiem uzbrojonych strażników. Ma gość łeb!
W rozrywce (mylonej w Budyniowie - z muzyką) Top jest więc ustalony i człowiek wie co robić ! To dodaje energii i wytycza drogę. Top to szczyt... ale może to być też czubek !? Fajnie mi się te skojarzenia rozwijają ... ale jednak się powstrzymam od swobodnego strumienia świadomości...
W tym kontekście zaskoczyło mnie, że jednak nasze tv odnotowały śmierć takiego zapomnianego, marnego piosenkarza - Michaela Jacksona. Wiadomo, że gość by się już na polskie TOP trendy nie załapał. No chyba, żeby przyjechał i poprosił kogo trzeba... Najpierw usłyszeliśmy w tv, że Jackson Five nie zrobiło kariery i dopiero Michaelowi się trochę udało... No jasne, tak znani jak Małe ww to nie byli ale jednak bym polemizował. Potem w TVN24 ukazali się naszym zdumionym oczom mędrcy budyniowego szołbiznesu : p. Robert Kozyra, p. Marcin Prokop i p. Roman Rogowiecki... Ten ostatni wyszedł na niepoprawnego marzyciela i naiwniaka, który widział w Jacksonie świetnego artystę... i nawet w śpiewaniu o Ziemii nie wyczuł pokerowego zagrania "na ekologię". Za to u nas, w słynej piosence, której videoclip sponsorował Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska, w którym elementem sponsorowanym był fakt, że Anita Lipnicka "widziała morła cień" była szlachetność i świetny zabieg dydaktyczny. I warto takie właśnie sprawy sponsorować, bo nikt inny MORŁA nie widział ! Panowie Kozyra i Prokop celnie wypunktowali błędy Króla Popu (no bo nie TOP trendów przecież) i bardzo na czasie (w tym momencie odbywała się sekcja zwłok MJ) naśmiewali się ze sprzedaży płyty artysty w śladowym, 5-milionowym nakładzie. Ale nie porównywali tego nakładu ze sprzedażą naszych gigantów ale z .... nakładem 20-milionowym, który sprzedał wcześniej także Michael... Tak sobie na palcach policzyłem : 20 mln plus 5 mln plus..... itd. - to faktycznie jakaś załamka z tą sprzedażą i aż strach pomyśleć ile Ci panowie sprzedali płyt (na czarno ? bo jakoś mało się słyszało?) skoro te kilka milionów ich śmieszą ? Giganci polskiego molocha muzyki rozrywkowej ! Gratulacje wyczucia i budyniowej logiki. Na koniec oświadczyli, że planowane koncerty Michaela Jacksona w Londynie byłyby nieudane ! Dali czadu -tylko smarkać budyniem pozostaje ze śmiechu. Myślałem, że może fakt iż w clipie utworu pt. "Man in the Mirror" Michael pokazał dwa razy Lecha Wałęsę (z czasów... i w czasach, gdy nie mogli go atakować wszyscy kurduple z wyższej półki i Włoszczowej) będzie jakąś okolicznością łagodzącą... ale nie i basta.
Pewnie trudno mnie posądzić o ciągłe słuchanie Michaela Jacksona i bycie Jego bezkrytycznym fanem ale nawet ja poproszę pokornie : trochę więcej dobrego wychowania i mniej arogancji Panowie !
A my biedne robaczki bez szans na Top trendy... przebieramy nóżkami i ustawiamy worki z piaskiem aby powstrzymać napierającą falę budyniu. Pani Phd A. jest właśnie w drodze do Amsterdamu i pewnie znowu odwali robotę za tych co zrelaksowani na KRUSie srają w gumno, za tych co się im uczyć nie chciało, za tych co się im robić nic nie chce... i za tych co z tej niesprawiedliwości , że jednym się chce a im się nie bardzo chce, biją Żyda / geja / hipisa / innego ... czyli za Budyniaków. Już kiedyś to przerabialiśmy w Amsterdamie i to w jednym ze słynniejszych klubów : Paradiso. Tam myśleli, że jak z Polski zespół przyjechał to musi grać jakieś folkorocki i punkowe odmiany dumek.... a tu masz babo placek ! I nie spiliśmy się ze strachu przed koncertem... nie mieliśmy też na ustach piór ze zjedzonego łabędzia tylko piasek na sandałach ze sztucznych wydm ich rezerwatu przyrody w budowie...
Pracujemy pełną parą nad naszym projektem Wózek Warhola.... nie robimy tego na TOP trendy ale mamy niezły ubaw i poczucie, że dajemy radę! Premiera na Festiwalu KARPATY OFFER w sierpniu. Ale o tym za kilka dni, bo mocujemy się z ostatecznym programem.
Po ostatnim koncercie w Eszewerii dodaliśmy (gratis) sadzonki bazylii drobnolistnej do naszych wydawnictw Flagi Świata. Ot, taka fanaberia...i nasza mała guerilla gardening.

Monday, June 22, 2009

Puk ! Puk! Puk!


Kiedy emocjonowaliśmy się Wiankami (a raczej ich stłamszeniem) , do wpisu pt. Fasady Medialne przyszedł "koments". Kiedy go przeczytałem, miałem wrażenie usłyszenia takiego głośnego : puk ! puk! puk! Coś jak : halo, halo tu Ziemia !
Wpis brzmi tak : Freedom for Besarabia (Moldova) !
Przed oczyma stanął mi nasz wyjazd na festiwal do Kiszyniowa i wszystko co tam widzieliśmy, także to co lepiej było nie zauważać... Od kilku dni obserwujemy na CNN i BBC (no, bo raczej na TVN się nie da nic na bieżąco obserwować - stacja zasypia od przejedzenia sukcesem?) co wyprawia się z opozycją i studentami w Iranie. W Tybecie cały czas źle i tylko raz jest zainteresowanie mediów, innym razem nie. Więc może takie wykwity jak ostatnie dzieło KBF to jest już arogancja ? Może już zaczynamy popadać w ten mentalny stupor stabilnych (wszystkim się tak zdaje, do czasu...) społeczeństw zamożniejszej części świata? Nie bardzo mnie obchodzi Budyniów i zastanawiam się właściwie nad sobą i tym co powinniśmy robić? Organizowanie kolejnego koncertu pt. Wolny Tybet uważam za naiwną intelektualną masturbację o dwuznacznych celach, chociaż przecież od tego się nie ślepnie ... Potrzebujemy czegoś mądrzejszego, czegoś bardziej praktycznego dla tych udręczonych ludzi. Takiego PUK! PUK! PUK! po którym ktoś nie będzie przez dwa dni głodny albo będzie mógł sobie kupić zeszyt do szkoły ? Czegoś naprawdę fizycznie wykonanego, nie rezolucji i koncertu, chyba, że coś z niego konkretnego wynika. Nie wiem.
Na focie liść świętego drzewa Pipal (Ficus religiosa) z wyprawy Alicji M.

Sunday, June 21, 2009

WIANKI W KRAKOWIE


Wczoraj wieczorem przez kilka chwil przyglądaliśmy się jak Krakowskie Biuro Festiwalowe strzela sobie (niestety raczej miastu i nam) samobója ! Kuriozalny desant z Warszawy w postaci beznadziejnego i wypranego z energii Wawamuffin i Patrycji M., niemy Gawliński, opóźnienia, awarie i bezsensowne gadanie facetów, którzy stosowali inżynierię społeczną na poziomie obozu pracy - to koniec wielkich imprez KBF. Ja wiem, że za tydzień w TVN oglądniemy zgrabną promocję dziwacznie dobranych wykonawców z naciskiem na ... Patrycję ale te kilkadziesiąt tysięcy ludzi (bo z pewnością nie sto tysięcy !) widziało coś całkiem innego. I nie było tak, że deszcz wszystko zepsuł, to niebo płakało na widok takich Wianków. W budach obok smoka można było kupić miecze i świecące rogi, peruki i inne chińskie specjały ale wianków ani śladu. Kilka dziewczyn uparcie paradowało w pięknych wiankach na głowie ale na tle teatrzyku kukiełkowego pt. Lenny K. z zespołem, wyglądały jakby pomyliły imprezę. A to KBF pomyliło imprezę i to za - jak plotka niesie - 2 miliony złotych. Chyba tej ekipie rozum odjęło...

Saturday, June 20, 2009

FASADY MEDIALNE


Festiwal Art Boom trwa ! Tym razem wysłuchaliśmy wykładu dr Christy Sommerer z Linzu. Głównym tematem były : fasady medialne ale zaciekawiły mnie też "organiczne" przejawy interface culture. Pokazane podczas wykładu prace z grubsza oscylowały wokół tworzenia i ingerowania w "życie" stworzonych form za pomocą dotyku, wymiany energii (elektryczność!!!) i zaawansowanych technologii dotykowych ( a nawet poruszających się!) ekranów / interfejsów. Obok niejasności definicji i zbitki zaawansowanych technologii z brakiem istotniejszych treści jakie miałyby w ten sposób być przekazywane, mój niepokój wzbudziło wirtualne hodowanie form nawiązujących wprost do żywych organizmów. Tworzenie tych form jest łatwe i zawsze "zabawne", a ich skasowanie, pozbawienie energii i porzucenie to kwestia chwili. Decyzja tworzenia i niszczenia nie jest obarczona odpowiedzialnością i co więcej, twórcy sugerują, że im więcej tworzymy/zabijamy tym nasza kreatywność większa. Pojawia się więc wątpliwość co do skutków jakie przyniesie wychowanie taką zabawą. Już widzę te "roślinki," "kotki " i "pieski " - skasowane w trzy minuty po ich zakupie.... Oczywiście to nie technologia jest odpowiedzialna za taką możliwą konsekwencję jej bezmyślnego stosowania ale artyści i uczestnicy kultury interfejsu powinni być bardzo czujni. Tyle, że chyba nie są...
Fasady medialne to naprawdę fascynujący temat i jednocześnie budzący wiele wątpliwości. Czy duży telewizor (ekran) powieszony na ścianie budynku to jest już fasada medialna? Wydaje się, że nie ale spora ilość realizacji właściwie bazuje na takim efekcie. Moja inżynierska (w malutkiej części... ale jednak?) dusza podpowiada, że o fasadzie medialnej można mówić tylko w przypadku gdy medialność jest jedynie jedną z funkcji realnej konstrukcji nazywanej fasadą. Zawieszenie czegoś na fasadzie pozostanie zawsze dosztukowaniem i ozdobą/zeszpeceniem. Dlatego najbardziej przekonują mnie fasady, które są aktywnymi (ruchomymi, świecącymi, dźwiękowymi) "prawdziwymi" fasadami w sensie konstrukcyjnym o dodatkowych funkcjach. Fasady reagujące na słońce, fasady emitujące energię magazynowaną w dzień, fasady pokazujące stan zanieczyszczenia środowiska lub różne wskaźniki dotyczące wnętrza budynku itd. itd. Fasady i dachy wysokościowców w Azjatyckich mega-miastach, próbuje się wykorzystać jako źródło energii i obszar do produkcji roślinnej. Ta idea jest już praktykowana od lat i zabrakło mi tego tematu w wystąpieniu pani doktor. Możliwe, że w Austrii nie myśli się już o jedzeniu ... Znowu zmierzam w stronę istotniejszych powodów tworzenia nowych technologii . W innym przypadku pozostaną funkcje reklamowe i polityczne jako jedyne zastosowania nowych możliwości operowania obrazem. Podczas dyskusji pojawiła się część tych wątpliwości ale umknęła sprawa, któa mnie niepokoi najbardziej. Chodzi mi o łatwość sprawowania władzy przy tego typu "technologicznej" sztuce. Można odnieść wrażenie, że to sama Władza szuka nowych form sztuki , które będą miały wbudowany system kontroli niejako organicznie. Bo system weryfikacji, dopuszczania określonych treści i form do prezentowania na miejskich fasadach, nie będzie dyskutowany zbyt mocno i wydaje się oczywisty... więc : cała władza w/przez ręce kuratorów ? Nie chciałbym mieć w przyszłości takiego wyboru : JP2 albo biustonosze i nowe samochody albo zaangażowana twórczość artysty pana Simona, udręczonego "komuną" jeszcze na długo przed poczęciem. No i nie mam złudzeń, że kuratorzy byliby tylko zbrojną ręką władzy albo - jak to za owej "komuny" się mówiło ; "członkiem z ramienia" . Byliby oczywiście kuratorzy "dobrzy" do wynajęcia bez zbędnych słów i "źli" (niszowi i nie znający się na sztuce ) czyli ci dociekliwi.
Co do samej idei fasad dziwi mnie bardzo, że kolportuje się przekonanie iż są to jakieś nowatorskie idee. Gdyby pani dr Christa Sommerer była za młodu hipiską, to by zobaczyła fasady medialne np. w Indiach. Są tam świątynie hinduistyczne, których fasady składają się z trójwymiarowych form, opowiadają one tysiące historii przybyłym tam ludziom, zmieniają swe zabarwienie i dzięki grze świateł - także kształty... więc są także ruchome. Tak samo "ruchome" jak układ tysięcy diod... W Taj Mahal i innych świątyniach Indii , fasady i posadzki wykonywano z materiałów, które pochłaniają ciepło, w specyficzny sposób odbijają światło i "oddychają" wraz z mieszkańcami.... a fasady gliniane.... ej boj ! Austria nie jest jednak kolebką ludzkości !
Część ludzi od sztuki "ultraaktualnej " zachowuje się tak jakby naprawdę wierzyła, że świat zaczął się w dniu kiedy skończyli studia lub obronili doktorat.
Po wykładzie siedzieliśmy chwilę na Rynku, pasąc się słodkościami i dziewczyny gadały z panią Christą o zawiłościach życia akademickiego, a ja przepytałem Martę R. "na okoliczność" akcji Wodnik. Zatopienie dziada ( w postaci betonowej postaci biskupa?) u ujścia Wilgi do Wisły jest ciagle dla mnie hitem tegorocznego Art Boom'u - mimo/a może też trochę dlatego, że mało kto widział sam akt zatapiania. Zatopiony dziad ma obrastać glonami i tzw. osadami dennymi, które nazywane są przez ignorantów : mułem. I wszystko jest super bo sprawa jest w toku, rozwojowa i "w procesie" i tylko zastanawia mnie jaki to ma związek z MPP : Miejską Przestrzenią Publiczną ? Rozumiem, że gdyby dziada zatopić w Dunajcu pod Krościenkiem, to by nie było tak fajowo i medialnie - bo daleko od MPP ? Ale właściwie dlaczego nie medialnie ? i nie fajowo? No właśnie...
Mamy grać podczas Jarmarku Mogilskiego 4 lipca i szkoląc się odkryliśmy, że będzie to "okoliczność" neopogańska, chyba?! Dla mnie o.k. bo nie wszystko musi się odnosić do naszej historii najnowszej... ale załamałem się nieco, kiedy okazało się, że dla Gniazda interesująca jest twórczość VooVoo ... to tak jakby Jezuici szerzyli zwyczaje starosłowiańskie.
Zamieniono mi także w anonsie prasowym określenie : etnobotanika na ... zielarstwo. To tak stylowo brzmi... ?! Oj Budyniowo, Budyniowo...
Na focie : mamy oko na całość!

Friday, June 19, 2009

Lenny Kravitz vs Wianki ?


Jutro wieczorem Lenny Kravitz zagra koncert pod Wawelem. To miło z Jego strony ale też, nie zapominajmy, że taką ma pracę. I pewnie wybrałbym się na chwilę ale ... jakaś całkowita porażka jest z doborem supportu. Te dzieciaki sławnych rodziców to jakiś koszmar Budyniowa :Marysia Awaryjna, Marysia Sado-macho, bracia (z) Budki, synowie Woodoo itd. itd. i główna porażka na jutro - Patrycja M. To zbyt duża cena dla mnie nawet jak na koncert "boskiego" Lennego.
Kiedy Bogdan robił fotkę scenie na jakiej wystąpi jutro Patrycja M. (to jakby kopnąć w pupę kilka naprawdę rockowych składów w Polsce) - ja przysłuchiwałem się przewodniczce wycieczki obcokrajowców. Było o Kravitzu, było o koncertach jakie organizuje Kraków - ale ani słowa o Wiankach. Więc czy to jest promocja miejscowej specjalności jakimi mogą być tzw. Wianki w Krakowie, czy tylko wstydliwie skrywany dziki obyczaj, który tli się gdzieś w cieniu kolejnej Gwiady (czy raczej Gwiazd?! no bo nasza gwiazda jest pierwszej wielkości!). No ale rozumiem, że Krakowskie Biuro Festiwalowe nie ma specjalnego interesu wskrzeszać stare i niezbyt katolickie zwyczaje. No to po cholerę Wianki? Odpowiedź jest widoczna gołym okiem na okładce ostatniego Karnetu : Wianki to : "music experience" i wszystko jasne. I to będzie bez wątpienia wielkie "music experience".
A co do usprawnienia zarządzania kulturą w Krakowie to wszystko powinno być ozaczone symbolami, nazwami miesięcy i zgodnie z kolejnością : KBF/06/2 - ozaczałoby : imprezka nr 2 w czerwcu itd. itd. Jako produkt turystyczny to dużo łatwiejsze do wymówienia i przyswojenia przez zagranicznych turystów. Nie jakieś Wianki czy Zaduszki, tylko : " KBF/06/02 and KBF/11/01 - please!".
Jak długo jeszcze będziemy się cieszyli jak dzieci, że ten czy inny (swoją drogą : fajny gość) raczy u nas wystąpić podczas zwyczajowej trasy po Europie? Nie gra przecież za darmo i nie nagłaśnia go "Murzyn" z klubu RE . A więc znowu doczekamy się na : "dobrywiecoor Krakow" !

BALON


Tak wygląda ten balon niezgody... faktycznie nie jest podobny do Sukiennic ani też nie stanowi koniecznego atrybutu stroju krakowskiego. Jest biały, lata i można o nim dyskutować do woli ! Bogdanowi się podobał i zrobił mu fotkę.
Wczoraj zagraliśmy koncert i było całkiem miło. Lubię takie chropowate, robocze brzmienie i dużo wolnych przestrzeni do grania. Nawet sporo sympatycznych ludzi przyszło i zapewne wielu także "znawców", więc krytyce nie będzie końca... Ważne, że użyłem poziomej harfy tscheng, który to instrument nie był na scenie od czasu Atmana ! W dobrym nastroju piliśmy herbatkę po pierwszej w nocy i to jest jedyny prawdziwy wyznacznik energetycznego poziomu koncertu. Nasza strefa autonomiczna całkiem dobrze funkcjonuje i sami jesteśmy zaskakiwani nowymi, hybrydowymi tworami jakie się z niej rodzą.

Wednesday, June 17, 2009

BALON NEOKOLONIALNY - FINAL CUT


Obrodziło "komentsami" i dziękuje za nie. Balon jednak wzbudza emocje i jest nadęty maksymalnie... Blog ma to do siebie, że przenosi ulotne emocje mocno wbudowane w aktualne konteksty i dlatego na skargę, że "nic z tego nie rozumiem" - nic nie mogę poradzić.
Na zarzut, że ja pouczam (!) trochę się buntuję bo to ewidentnie "odwracanie kota ...." ale skoro tak to czujecie, to dla mnie tylko dowód, że jak "Kali poucza to dobrze ale jak Kalego pouczyć, to bardzo źle" i jak ktoś nie łapie, to niestety nie będę streszczał "W pustyni i w puszczy".
Okazuje się, że jednak chodzi o zasłanianie okien i zaglądanie do środka, co, zgadzam się całkowiecie, może być uciążliwe i irytujące. Ale... można też domagać się ciszy na Rynku Głównym w Krakowie od 22.00 ...
Istota sporu i mojej irytacji jakby gdzieś przepadła i ja z pewnością nie będę się pastwił nad gośćmi z Wielkiej Brytanii, którzy z gołymi tyłkami, rzygając, biegają po naszych ulicach... bo zniżyłbym się do opinii, że Polacy nałogowo żywią się łabędziami i złotymi karasiami złowionymi w prastarych parkach Zjednoczonego Królestwa. Niestety tak bywa, ale mimo to my gości w Krakowie nie bijemy - a w Irlandii moich rodaków biją już regularnie...i tylko dlatego, że są z Polski. Więc balon jest naprawdę nadęty i może nieco ciszej i nie sugerując, że z niedostępnych (nam, miejscowym) wyżyn kultury.
Nie zgadzam się, że gdybyśmy my mieli kolonie to robilibyśmy to samo ... bo to jest gdybanie. Polscy piłkarze też byliby mistrzami świata gdyby wygrali kilka spotkań...
Jeżeli ktoś nie rozumie tego wpisu to musi zapoznać się z : A - wpisem pt. Balon Neokolonialny i komentsami do niego i B - z archiwalnymi numerami Gazety Wyborczej w Krakowie i tekstami, apelami i dyskusją na temat tego, że balon turystyczny godzi w poczucie smaku i niszczy prastary feeling naszego miasta, co nam objawiono w dość arogancki sposób.
Na tym chciałbym zakończyć dyskusje na temat balonu ale z pewnością do sztuczek "wyżej cywilizowanych" nacji jeszcze nie raz powrócimy...

Sunday, June 14, 2009

TYMCZASOWA STREFA AUTONOMICZNA


Do łączki dotarliśmy szybko i kwitły tam wspaniale rośliny - także bywają czasem składnikami "herbatki karpackiej" : macierzanka, szałwia, dziurawiec, bez czarny, wiązówka błotna.
Napar z kwiatów tych roślin jest rewelacyjny i trudno zdecydować czy lepsze są suszone?
Pomiędzy ziołowym zbieractwem, które uwielbiam, i które dla mnie jest czymś bliskim medytacji poczytałem sobie Hakima Beya. Tymczasowe Strefy Autonomiczne to taka odtrutka na te wszystkie podchody "art world'u" ...
Na fotce część naszej Strefy kilka lat temu, Ania i Maciek.

ART BOOM?


Dotrwaliśmy wczoraj wieczorem jedynie do połowy koncertu pana Slocuma (sorry, to było "muzyczne performance z wizualizacjami", oczywiście w przestrzeni publicznej ... wykonywane na "przestarzałych komputerach"...ble, ble, ble). Ja tam tego Atari 2600 nie widziałem , w oko wpadł mi za to wypasiony sampler... Gość podobno pisze programy i korzysta z dźwięków towarzyszących starym grom komputerowym. Tyle tylko, że co nie zagra to jakoś fajowo i zdecydowanie popowo mu wychodzi... i te dymy na scenie! Duża sprawa. Szkoda, że się na Opole nie załapał, bo troszkę też śpiewał na archaicznym aparacie gębowym i analogowych strunach głosowych. To już właściwie archeologia mediów ! W Opolu by go doceniono, taki nowy, "polski" Slocum Śpiewa.
Wracając z tego performance'u zorganizowanego na Rynku Głównym (na tyłach sceny Festiwalu Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty... przestrzeń publiczna serwuje na szczęście własne ironiczne konteksty) chcieliśmy zobaczyć filmową rejestrację pracy pt. Lady's Smock, niezwykle interesującej artystki - pani Teresy Murak. Od zawsze intrygowały mnie Jej zasiewy rzeżuchy : w formie płaszcza, na nagim ciele, w formie symboli religijnych zestawionych ze starą symboliką ziarna. Ostatnio Teresa Murak stosuje tzw. rozczyny (mieszankę chleba, wody, mułu i kurzu) oraz jest prawdopodobnie od 2004 roku jedną z nielicznych, polskich aktywistek artystycznego guerilla gardening. Jej praca Lniany strumień to akcja polegająca na wysiewie mieszanek kolorowo kwitnących roślin w industrialnych przestrzeniach. I cała ta niezwykle ciekawa bo : osobista, indywidualna i oryginalna praca, została potraktowana przez organizatorów "z glana". Film z rzeżuchową akcją rzucono na ścianę Wawelu, piękną ale ciemną ścianę z cegieł... Przy projektorze stał jakiś gostek i nic nie wiedział, chyba był to jedynie "pilnowacz" sprzętu. Ktoś kto wymyślił taką prezentację pracy Teresy Murak jest dla mnie ...jem!
Za godzinkę udajemy się na naszą piękną łączkę, która może nie całkiem wpisuje się (na zczęście) w publiczną przestrzeń miasta. Muszę odpocząć bo jestem trochę przybity zapowiedziami jakie wyczytuje w programie Festiwalu Sztuk Wizualnych (Krakowskiego Biura Festiwalowego )ART BOOM i nie starcza wszystkich zmysłów aby to ogarnąć : "...instalacja została stworzona, aby wywrócić do góry nogami uświęcone wielowiekową tradycją podejście do sztuki, architektury, mody, kopii i oryginału, a także relacji pomiędzy tym, co nowe i stare", albo : ..."jest logiczną kontynuacją dotychczasowych badań...., dotyczących relacji pomiędzy sztuką a rzeczywistością"... albo praca w przestrzeni publicznej miasta (oczywiście...) polegająca na wykonaniu malutkiego neonu (KBF poskąpiło naszej forsy ? skandal! ) z napisem : WARSZAWA, który ma jednak artystyczną usterkę i wyświetla się jako : W...SZAWA. Nie można mnie posądzić o przesadne uwielbienie stolicy ale pomysł ten jest taki sobie i tylko chwila minie jak w Warszawie ktoś odpali neonik "sra KÓW" i "ubogacimy" w ten sposób dyskurs publiczny? I właściwie o co chodzi?
Tymczasem, ekipa z Wrocławia na Rynku Głównym rozdaje promocyjne lizaki i smyczki zapraszając do WRO ... też takie sobie działanie ale miłe, słodkie, praktyczne i dalekie od megalomani.
Artyści zawsze mieli wokół siebie szpicli i manipulatorów, tym razem dyrektywą komitetu centralnego jest : "działanie w przestrzeni publicznej miasta" tyle, że jak zwykle "animatorzy" załatwiają sobie wygodne stołki w różnych instytucjach i biurach aby mamić maluczkich "wyjmowaniem drzwi" z galerii i wychodzeniem do ludu pracującego miast (bo już nie do : ludu pracującego wsi). I aby było jasne : nie atakuję Festiwalu ale jego realizację, megalomanię i powierzchowność, budowanie podziałów i bezrefleksyjne tworzenie słabego produktu turystycznego. Miast, w których prezentuje się wynajętą na chwilę sztukę oraz głównie produkty sztukopodobne jest w Europie sporo - ale miast, w których robi się coś naprawdę , nie tak znowu dużo... Przemieszanie wszystkiego ze wszystkim i to pod przymusem skorzystania z publicznej przestrzeni miejskiej nie jest zbyt oryginalne i rozwojowe. Chyba, że chodzi o to, abyśmy zatęsknili za białą przestrzenią świetnie zorganizowanej galerii ?
W tej sytuacji głupio zapraszać na nasz muzyczny event w Eszewerii (czwartek, godzina 20.30, Jozefa 9) na generatory analogowe, sampler, głosowe techniki Eskimosów i kilka analogowych, "przestarzałych" instrumentów ... sorry, od lipca gramy już wyłącznie w ppm-ie ; publicznej przestrzeni miasta, używając wizualizacji stworzonych ze starych biletów tramwajowych i zasmarkanych chusteczek oraz neonu, sprytnie, bo jednocześnie promującego sztukę i firmę produkującą żarówki energooszczędne : OSRAM BOOM. I to jest prawdziwy "eko art w ppm-ie"!